Voor vandaag had ik een leuke wandeling bedacht, een beetje in de stijl van Antelope Canyon die een paar dagen later op het programma staat.
Deze wandeling in Willis Creek Narrows beloofde rustiger te zijn.
Welnu, het werd héél rustig, we hebben er niets van gezien omdat de weg de laatste 6 mijlen er naar toe een 'dirtroad' was, een no go voor ons, alleen iets voor de échte Willis Die Hards 🤔
Het werd een bezoekje aan dit riviertje:
Maar we zijn ondertussen niet meer voor één gat te vangen, de parken liggen hier links en rechts losjes verspreid te wachten om ontdekt te worden. En anders sla je gewoon een andere weg in en laat je je verrassen, de ene keer lukt dat uiteraard beter dan de andere keer. Kortom, allemaal onderdeel van ons avontuur.
Wat trouwens opvalt is dat tijdens een stop op of langs een weg op het 'platteland' er gevraagd wordt of alles okay is, prima! We komen op plekken waar je soms voor lange tijd niemand ziet, en dat voor soms another 45 miles or more...
Onderweg naar onze volgende bestemming in Tropic eerst even gestopt voor prima koffie, voor mij steeds meer een must, vooral wanneer het een prima bak/cup in spiegelbeeld is 😉
Die volgende bestemming was het Kodachrome Basin State Park. De boys moesten maar eens aan de wandel, er heerste hier een échte zondagsrust. Het park lag er goed belicht bij, een beetje in analoge kleuren, ik begon de naam van het park te begrijpen 😊
Dit park laat zich omschrijven als een verzameling van needles and pins en is nog onbekend bij toeristen in Bryce Canyon Country.
Mochten we met de huurauto niet op onverharde wegen, gold die restrictie natuurlijk niet voor ons.
We waagden ons aan een ongeveer 7 kilometer lange wandeling op glooiend terrein. Water is tijdens dit soort uitstapjes onze beste vriend, maar ik liep er bijna op leeg. Gelukkig had Hans een extra fles bij zich. Het is en blijft een vermoeiende onderneming en daar kreeg ik toch wel last van. Ik zeul steeds met mijn fototas op de rug, toch bijna 7 kilo extra, ja, dat Nikonspul weegt wel wat. Daarbij liepen we ook nog op een niveautje van een slordige 1770 meter boven zeeniveau.
We kwamen op die wandeling welgeteld 2 mensen tegen, dat onbekende bij toeristen klopte dus, hagedissen hadden de overhand. Onderweg kwamen we uiteraard de ons beloofde needles and pins tegen, soms in een vorm van 'moet dat nou?' 🙄 Best een opwindend park, dus.
Via een omweg kwamen we weer op de trailhead (beginpunt) uit, 'zie de parkeerplaats nog steeds niet'. Het kon mij even niet snel genoeg 🤒
Met de shirts doorweekt kwamen we weer bij vriend Mazda uit, die stond er warmpjes bij. Het dak van de auto bleek voor Hans de ideale droger, binnen 10 minuten liep hij weer rond in een natuurlijk gedroogd en gestreken shirt!
Op de weg terug naar ons motel in Panguitch kwamen we weer op de voor ons inmiddels bekende rotonde uit, ach laten we even de 2e afslag nemen in inplaats recht op hoes an.
Die 2e afslag zorgde voor een preview van Bryce Canyon, dit beloofde wel wat voor de dag erna!
Zo zagen we maar weer dat een oorspronkelijk geplande rustige wandeling in de Willis Creek Narrows uitmondde in een wat heftiger wandeling in alternatieve kleuren:
Het Kodachrome Basin State Park.😎
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Je reactie wordt geplaatst na goedkeuring door de beheerder. - - - Your message will be published after approval by the blog manager.