We zijn weer in Nederand

Niet schrikken van de titel, wat het betekent lees je hieronder 🙂

Ochtendwandeling

De kamer in het Hampton Inn & Suites hotel is prima en het ontbijt met scrambled eggs en gebakken aardappeltjes beter dan wat we gewend waren van vorige trips. Ondanks de zeer lange dag heb ik maar kort geslapen. De tijd dat ik wakker lag gebruikte ik om informatie over de omgeving te bekijken. Hé, dat is leuk! Het gebouw waar we vannacht voor stonden toen de Tomtom ons naar de verkeerde plek stuurde is het Capitool van Colorado, waar senaat en huis van afgevaardigden zijn gezeteld. En dat is gratis te bezoeken.

Na het ontbijt wandelen we er naar toe. Na een veiligheidscontrole (zonder wachtrijen 😂, we zijn op dit vroege tijdstip de enigen...) kunnen we vrijuit rondlopen. Het is een rijkversierd gebouw. Ik ben niet zo weg van veel opsmuk, maar in dit geval kan het me wel bekoren; de decoratie is heel consistent uitgevoerd. We kunnen zelfs (vanaf de publieke tribune) een kijkje nemen in de eerste en tweede kamer van Colorado. Het is leeg, zomerreces?

Peak to Peak Highway

Tijdens de voorbereidingen had ik het plaatsje 'Nederland' op de kaart zien staan. Toevoegen aan het lijstje met te bezoeken plekken? Het lijkt wat kinderachtig dat te doen, alleen maar omdat de naam hetzelfde is als mijn eigen land. Maar dan zie ik dat het ligt aan een 'Scenic/historic byway', een mooie route dus. Toegevoegd! We rijden eerst naar een Safeway supermarkt om een voorraad flessen water en andere benodigdheden in te slaan. Het is schrikken wat de prijzen betreft; vinden we de Nederlandse supermarkten al erg duur geworden, dit is nog een stuk duurder. Het lukt me zowaar om me aan te melden voor het loyaliteitsprogramma van Safeway, dus de eerste kortingen zijn binnen. Je merkt het, voor ons als rasechte Nederlanders zijn 'gratis' en 'korting' belangrijk. 😄

Via Lyons rijden we naar het begin van de Peak to Peak Highway. Een schitterende rit, door een smalle kloof langs een snelstromende rivier. En dan doemt Nederland op. Het is niet groot maar telt wel drie brouwerijen. Eén ervan bezoeken we: de Knotted Root Brewing Company. We doen een proeverijtje van zes kleine glaasjes van verschillende bieren. Vier van de zes zijn zonder meer bijzonder smakelijk, twee andere vragen wat meer gewenning maar vallen dan toch ook in de smaak.

Omdat er weer gereden moet worden maken we eerst een wandeling en bezoeken we het kleine Mining museum. Het is klein en wat rommelig, maar de enthousiaste vrijwilligers maken het tot een leuke belevenis. Het was trouwens gratis 😆 maar we hebben toch wat in de donatie-pot gedaan. Nederland dankt zijn naam aan drie welvarende Nederlanders die in de 19e eeuw voor een enorm bedrag de mijnen kochten. De voorgaande eigenaar had nog wel voor de overdracht de grootste hoeveelheden goud, zilver en tungsten gedolven. 

Voor een enorm kapitaal de naam van je geboorteland aan een dorp met een uitgeputte mijn verbinden. Auw! Om in de stemming te blijven gaf de gids ons voor de donatie nog een zakje 'goud'. Dat was het natuurlijk niet, het was gruis van pyriet. Zijn we alweer opgelicht! 🤣

We rijden verder om wat later de I-70 snelweg te nemen. Vlot zijn we in Empire, onze volgende overnachtingsplek.

Moe? Ja, en nog meer!

We eten 's avonds pizza 'Detroit style', met gecaramelliseerde bodem, in het proeflokaal van weer een lokale brouwerij. De pizza is redelijk, de biertjes zijn nietszeggend vlak. Het is maar een heel kort stukje tussen slaapplek en dat proeflokaal, maar we staan niet erg vast op onze benen. Dat heeft niets met het bier te maken, maar alles met 8 uur tijdverschil, de uitputtende voorgaande dag én: het verblijf op rond de 3000 meter. Wat we ervaren zijn de voortekenen van 

hoogteziekte. We merken allebei dat we soms niet uit onze woorden kunnen komen. Dat wordt rustig aandoen morgen. We hebben grootse plannen maar spreken af het plan te laten varen zodra een van ons klachten krijgt.