Vandaag stond bijna geheel in het teken van bezoek aan Bryce Canion National Park.
Daar hadden we gisteren al een voorproefje van gehad dus.
De weg er naartoe leidt je langs het ene naar het andere reclamebord voor dít park: 'komt dit zien'.
Het bekijken was het meer dan waard, na ongeveer twee weken rondtoeren vraag je je af, 'kan het allemaal nóg mooier?' Ja dus. Dit is wel héél bijzonder en mooi.
De weg vanaf ons motel was al fraai, die slingert zich door en langs Red Canyon.
Uiteraard moest er eerst weer koffie met een punt worden genuttigd, dit keer in Tropic, bent u er nog bij?
Dat werden 2 extra cappucino's, en wel gratis, een andere gast had ons bakkie pleur gepleurd, en dan krijg je de door hem bestelde koffie gratis!
Het park kent vele hoogte- en dieptepunten. 😎
Maar we worden wat eigenwijs, eerst moest er gewandeld worden. We begonnen daarom met een kleine wandeling de 'Mossy Cave Trial', een niet al te lange en lastige (max. 20% stijging) wandeling naar een vorm van een waterval.
Dit stukje Bryce Canyon ligt aan de noordoost kant van het park. Een mooie binnenkomer voor het grote park!
Op weg naar Bryce Canyon passeerden we weer de ons inmiddels bekende rotonde.
De weg ernaartoe nodigt (lees dwingt) ertoe om dat kunstwerk met een slakkengang te benaderen, extreem traag... De term langzaam verkeer moet toch écht uit Amerika komen 😖
Vlakbij liepen trouwens een paar 'wilde paarden'.
In het park namen we de weg naar het verst gelegen uitzichtpunt: Rainbow Point, ruim 2770 meter hoog.
Vandaar uit langzaam aan terug de andere uitzichtpunten bewandeld en deels beklommen. Het ene punt toverde een nóg mooier panorama voor ons uit de hoed dan het andere.
Bryce Canyon? Een top drie notering!
Maar we moesten door! Via een een lokale zandverstuiving
was het nog even oppassen voor loeiers van beesten.
Vervolgens zetten we de afdeling in op weg naar onze eindbestemming voor die dag: Vermilion Cliffs, een plek, écht in het midden van nergens.
De ruim 14 mijl lange 'vlakke rit' toverde ons een heus waterballet in Kodachrome voor!
De uitgestrektheid laat zich eigenlijk niet met pixels vastleggen, je moet het gewoon beleven, geen straf en de camera kan afkoelen 😁
's Avonds een Mexicaantje 'gedaan' zo'n 4 mijl verder. Terug in het pikkedonker nog een afzakkertje genomen in het café wat grenst aan het motel.
Het was dus een dag van pieken en dalen met een aankomst vrijwel tegen de vermiljoen gekleurde klippen, een topdag!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Je reactie wordt geplaatst na goedkeuring door de beheerder. - - - Your message will be published after approval by the blog manager.