De volgende dag, 11 augustus, vertrokken we rond 10.00 uur uit Green River om onze route te vervolgen, een redelijk lange etappe eindigend in Hanksville (Utah).
Als eerste stond het Dead Horse Point State Park op het programma.
Het staatspark bestaat sinds 1959 en is vooral bekend om het fraaie uitzicht over de Colorado-vallei, de rivier kronkelt zich groen gekleurd bijzonder fraai aan je voorbij, een toppertje!
En misschien konden we die verstopte gekleurde Potash Ponds alsnog zien, nou we hebben ze inderdaad gezien, maar de afstand en diversiteit aan kleuren viel wat tegen. Maar goed, je moet het totale plaatje zien natuurlijk, dat was dan wel weer smullen geblazen.
Maar, daarvoor moest er eerst gegeten en gedronken worden natuurlijk, de Mazda wordt tenslotte ook elke dag afgetankt.
Moab was tijdens de vier dagen dat we in Green River verbleven bijna elke dag weer dé plek om, óf boodschappen te doen óf te lunchen. De Moab Brewery bood uitkomst voor zowel de vaste als vloeibare vorm.
Een prima plek, heerlijk ontspannen met uitgekiende vegetarische gerechten. En dat het bier, in Utah gelden strikte normen voor alcohol. Zo mag er bijvoorbeeld geen bier worden gebrouwen met een alcoholpercentage boven 5%. Als Westmalle tripel liefhebber was het wat afschalen zeg maar 🤔 Afijn, de brouwers hadden prima alternatieven tegen alleszins redelijke prijzen. Betaalde je op JFK nog $ 15,00 voor een pint, hier was het met $ 6,00 voor een pint bijkans spotgoedkoop. 😊
Na nog wat nazitten gingen we dus écht op weg naar het Dead Horse Point State Park.
Het park zelf is een aanrader, zeer weinig toeristen, we hadden overal alle ruimte en tijd om net dát shot te maken en tot het randje te gaan.
Het eindpunt maakte zijn belofte meer dan waar: een prachtig panoramisch beeld!
Je kijkt hier op The Gooseneck, een slinger in de River Colorado.
Voor mij het hoogtepunt van dit park, de smartphones en de Nikon draaien ondertussen overuren. 📷📱
Omdat wij natuurlijk bezienswaardigheden onderweg missen, zoals die stenen tiny houses 🤔. Hebben we als alternatief nog even het Natural Bridges Monument bezocht, dat werd van afstand fotograferen, de paden naar beneden kostten gewoonweg té veel tijd. Tja, en ondertussen stond de zon ook al aan de lage kant (veel schaduw).
De slot-etappe was zo'n slordige 120 mijl, heel bijzonder dat er vanaf Blanding tot Hanksville geen enkele vorm van bebouwing was op een enkele brug over, alweer, die Colorado River. Na een vlak tussenstuk, een soort Telegraph Road van Dire Straits.
was het weer River Deep, Mountain High.
Die scenic byways doen zijn naam alle eer aan en de nieuwe cabin in Hanksville werd gehaald!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Je reactie wordt geplaatst na goedkeuring door de beheerder. - - - Your message will be published after approval by the blog manager.